Den Tejo, zonder Zero !

Tejo's nieuwjaarswensen

2012-01-02T14:51:00.001+01:00

Eigenlijk ben ik geen emotioneel iemand.
Of toch, meestal niet. Ik ben immers motorrijder.
En motorrijders denken in de eerste plaats liever niet aan liefde, relaties en tederheid, en maken in hun hoogst persoonlijke reflecties op het leven en hun eigen bestaan, slechts zelden gewag van emotionele golven of tsunami's, die in relatie staan met de alledaagse essentie van hun doordeweeks leven. Wel, dat is toch het prentje dat ze zichzelf graag voorhouden, en waarmee ze steeds door anderen geassocieerd worden, als een dagelijks cliché. Is het niet ? Zij praten immers veel vaker én met meer gevoel over de banden waarop ze rijden, de inhoud van hun motorblok en de verfijning van hun bochtentechniek, die toch iets beter is dan die man meneer X of mevrouw Y. En ze komen pas echt tot rust na een dage tuffen of raggen naargelang hun voorkeuren. En hun onvervulde verlangens omvatten of een rasechte wegracer, een oude beroemde retro bike restaureren, of iets tussen de twee in. Over clichées gesproken ….

Als geen ander weet ik, als rasechte motard, dat het leven van een motorrijder er een is van vallen en opstaan. Er bestaan immers eigenlijk, zo is onder hen genoegzaam gekend, maar twee soorten motards. Die tweede soort moet nog vallen .... En na een val, moet je zo snel mogelijk terug recht staan, je stuur recht trekken, je pinkers herstellen, en dàn terug die bike op. Want als de angst je om het hart slaat, en je laat je door die angst overmannen, ja, dan ben je snel een ex motard.
Ik zei het reeds. Het leven van een motard is er een van vallen en opstaan. Maar deze vaststelling dat beperkt zich niet alleen tot het rijden op twee wielen, is het niet ? Bij uitbreiding gaat dit op voor het hele leven van een motard. Wat zeg ik ? Bij uitbreiding gaat dit toch op voor het leven van jan en alleman. Wijs worden, doet iedereen pas echt met vallen en opstaan. Anders zouden we als mens, nooit geworden zijn, tot wat we nu op deze aardkloot betekenen.

Ik kijk dan ook niet echt graag achterom. Evenmin kijk ik met plezier vooruit, of toch niet erg ver vooruit. Gewoon, omdat ik weet vat het verleden mij heeft gebracht, én, omdat ik ook zo een ideetje heb, over wat de toekoùmst voor mij in petto heeft. Al ken ik niet de details van die toekomst, de grote lijnen zijn me al wél bekend. Maar in de eerste dagen van het nieuwe jaar, wil ik bij jullie, welwillende lezers, niet direct de feestroes vergallen, door jullie drama en ellende onder de neus te wrijven. Ik begin er dus gewoon even niet aan. Zonder dank en graag gedaan.

En toch. Vooruitkijkend naar mijn 700k ste kilometer, vind ik mezelf nog steeds een “Jan-lul” op de motor. Met mijn excuses aan hen die écht Jan heten. Ik vind mezelf geen specialist, geen expert, geen kenner, en heb nooit de pretentie mijn ervaring als voorbeeld voor anderen te stellen gehad. En ik noem dat niet bescheidenheid, wel voorzichtigheid. En verantwoord motorrijden. Want overdreven zelfverteouwen komt steeds voor de val. Denk ik toch graag. Ik rijd niet om de hoogste snelheid uit mijn machine te halen. Die kén ik zelfs niet. Ik rijd ook niet om deze of gene bocht zo strak te rijden, dat het rubbber van mijn voetsteunen het asfalt daar zouden kleuren. Ik rijd niet om de eerste te zijn. En ik rijd zeker niet om de beste te zijn. Neen, ik rijd gewoon op twee wielen omdat ik het al zo lang zo bijzonder graag doe, omdat het een levensstijl is, en omdat het me een gevoel van vrijheid geeft, die ik nergens elders ervaar. Ik rijd motor omdat ik me nergens anders zo goed voel en nergens zo opgewekt bij word in het leven. En regen en sneeuw, koude winden en zagende vrouwen krijgen er dat niet uit. Er zijn andere dingen die me ooit van het motorrijden af zullen houden, maar, verwijzend naar mijn bovenstaande belofte, daar begin ik nu even niet over.

En kijk, als we alle berichten in de media mogen geloven, zal dit nieuwe jaar, opnieuw, op menig vlak niet echt een topper gaan worden. Het lijkt wel dat het woord “crisis”, vaak te pas en onpas word gebruikt, nu in elk aspect van de samenleving zijn haaietanden zet, en onuitwisbare merktekens en bijtwonden achterlaat, die we nog decenia in onze botten zullen voelen. Alsof we nu al moeten beseffen, dat dit jaar pijn gaat doen. Mooie nieuwjaarswensen van hen die het beter zoudenmoeten weten, lijken, met dit in het achterhoofd, dan zelfs iets van schijnheiligs in zich te krijgen.
Als motorrijder, zo word gezegd, bevind mijn hart en ziel, zich niet in mijn borstkast, maar ergens tussen een stuur, een zadel en die twee Michelinbanden in. Toch weiger ik zoveel mogelijk, in mijn denken en voelen, het economische te laten primeren. Al zal morgen misschien, het aantal landen dat met dezelfde euroos betaalt, krimpen, onze motors én onze brandstof overdreven hoog geprijsd worden – of net niet, zoals sommigen beweren -, toch zal ik proberen hier op een optimistische noot te eindigen. Het hoeft immers niet àl pessimisme te wezen wat de klok slaat.

Laat 2012 voor jullie allen heil brengen.
Mag dit jaar u met vreugde vervullen.
Dat de zon wat meer op uw hoofd mag schijnen, zodat ook uw ziel verwarmd worden mag.
Laat het u een warm hart bezorgen, dat u toelaat onvoorwaardelijk lief te hebben.
Mag u in vrede leven, waar u zich ook op deze planeet bevind.
Laat er genoeg liefde in de wereld wezen, zeker voor hen die dit het meest nodig hebben.
Mogen uw goden u genoeg moed geven om het vol te houden tot na de belastingen, en tot het volgende jaar.

Ik wens u allen het beste, voor de rest van uw bestaan, mogen de kilometers met intens plezier aan uw wielen voorbij glijden, en mag u gespaard worden van onverwachte wolkbreuken en diepe, meedogenloze putten in uw wegdek, zowel op twee wielen als op twee benen.
Vele veilige kilometers intens genot en een intens en gelukkig leven wens ik u voor dit jaar.
Dat u op het einde ervan, toch nog een beetje euros mag overhouden, om ondanks die extra dag erin, uit te kijken naar 2013.
Het ga u allen goed !

2011-10-18T16:19:00.002+02:00

Wie zei er weer dat belastingen eerlijk verdeelt worden ???

Vanmorgen heb ik een gesprek gehad met de sociale assistente van mijn uitbetalingsinstelling. Eigenlijk is dat mijn ziekenkas, die tot ik mijn pensioengerechtigde leeftijd bereiken zal, mijn invaliditeit uitkeert. Het is ongelooflijk, anno 2011 (bijna 2012 zelfs), maar ik had het gevoel dat ik er terug buiten kwam als een paria die ergens in Parijs, of elders onder een brug, in een kartonnen huisje leeft. Niemand ziet hem nog, niemand wil met hem geassocieerd worden, niemand luistert naar hem, en niemand geeft er om hem. Nu ja, misschien, overdrijf ik even, excuseer me de reactie van het moment.De aanleiding was de aanslagbrief die ik vorige week toegestuurd gekregen heb door de Belgische staat, of wat ervoor moet doorgaan. Ik geeft toe, ik voel me nooit niet echt goed als ik deze brieven ontvangen en open doe. Dat heb ik al meer dan 30 jaar. Maar dit keer was ik echt blij dat ik een stoel onder mijn gat had staan. Net geen 5000 euro. Te betalen in de eerste helft van december. En dat met amper 1200 euro inkomsten per maand. Wat is het leven toch mooi !

Daarom ging ik dus naar de sociale dienst van mijn ziekenkas, om even wat informatie te zoeken, hoe ik dit gedaan moet krijgen. Want, dankzij de torenhoge rekeningen die mijn gezondheid me kost, het leven dat er niet goedkoper op word, en de beloofde koude winter die nadert, kan ik wel voorspellen, dat dat bedrag overschrijven voor de bedoelde datum, iets worden gat dat op zen minst gezegd problematisch worden gaat. En het is bovendien daar, bij dat ziekenfonds, dat men alle jaren mijn aangifte controleert, of ik bij het invullen ervan niets nuttigs vergeten ben, zeg maar. Dus ik verwachte mij minstens aan wat tips, voorstellen, of toch wat advies die me zou toelaten dit bedrag op een wat “makkelijkere” wijze te voldoen. Een soort van gulden middenweg, want ik geloof al lang niet meer in mirakels, zeker niet als het onderwerp daarvan Tejo noemt. Den Tejo weet immers best hoe groot zijn emmertje met geluk is. Dus vanmorgen sukkelde dus (want het zijn weer slechte dagen voor mij) met een hart vol hoop en verwachtingen naar dat bureeltje op de eerste verdieping. Maar ik had niet het minste idee, hoe ik er buiten ging komen....

Nou, tips heb ik er alleszins gekregen, moet ik zeggen. Tips en raad. Het is maar hoe je het bekijkt. Eerst heeft ze mijn aanslagbiljet nagekeken, en even laten narekenen. Het bedrag klopte zei ze me, maar, vervolgde ze ietwat laconiek, dat had je toch kunnen verwachten he. Van mijn 1200 eurookes houden de staat niets af bij de uitbetaling. Dat was me toch gekend. Dus worden alle belastingen op het einde van het jaar verrekend. En dat wist ik toch ? Ja, dat wist ik toch. Zo vergaat het me immers sinds ik invaliditeitsuitkeringen beginnen ontvangen ben. En, ja, meneer, als u dat weet , had u maar in de loop van het jaar moeten sparen voor uw belastingen, en eventueel wat reserves aanleggen. Want, vervolledigde ze met een glimlach, nu is het dus tijd om die reserves aan te spreken he ! Ik vond hem zelfs niet echt mooi, die glimlach. Reserves aanleggen, met 1200 euro per maand ? Alleen al de kine kost me daar een derde van .... Nu niet zeveren he meneer, de ziekenkas betaalt u daar heel veel van terug vermits u een E-pathologie hebt he, dat weet u ook was haar repliek. Alsof ik dat bedrag altijd niet éérst zelf moet voldoen bij elke behandeling. Met al dit ge heen en weer, kan ik ook dat bedrag niet betalen natuurlijk. Ja, dat begreep ze wel. Maar geen nood, het zal kwestie van besparen zijn he meneer. Zoals bij vele mensen vandaag. U zou uw auto kunnen wegdoen he. Dat scheelt op wegentaks, verzekeringen, onderhoud en verbruik, adviseerde ze me. Een beetje te voet of met de fiets zou u geen kwaad doen. Dat ik mijn wagen haast 5 jaar geleden al van de hand moeten doen heb, en nu nog alleen maar mijn motorfiets bereed, verzweeg ik wijselijk. Stel je voor hoe haar reactie wezen zou, als ze dat wist. Een invalide die met een motorfiets rijd .... ik durf er niet aan haar reactie daarop denken....Er is veel waar je op kunt besparen hoor, leerde ze me. Internet ! Gewoon terug op het goedkoopste tarief meneer ! Beetje minder flexibel, maar daar red je het ook mee. Een hond meneer ? Oooo, doe die al maar weg ! Want wat een hond kost aan dierenarts en aan voeding, dat ga ik u toch niet moeten uitrekenen ! Neen, zei ik haar met merkbare verontwaardiging, die ik moeilijk verstoppen kon op dat moment, dat moest ze me niet. Dat mijn hond erg ziek is en vele medische zorgen nodig heeft, hield ik maar even voor mezelf. Centrale verwarming in huis ? Zet die maar een paar graden lager. Op 20 of 18 graden. Want dat scheelt ! Geen abonnementen nemen op boekjes en kranten, dat scheelt ook in het maandbudget. Weg met die dure GSMs, want die kosten pas geld ! En dan die andere tv en telefoon abonnementen !! Oei ! Dat swingt bij iedereen de pan uit meneer ! Ook hier , kies toch gewoon voor het goedkoopste tarief. Of ze ook wist wat dat goedkoopste tarief dan wel was, antwoordde ze ietwat wegwuivend, daar moet u zich maar even over laten informeren hoor, u hebt toch internet zei u ?! Ik meende me even in een slechte B-film, en verwachte ergens een camera achter een kader te vinden.... Maar neen, die zag ik even niet. Maar ja, ik heb dan ook een nieuwe bril nodig. Oh, dokters, vulde ze me aan, vraag aan uw doctor of hij geen voordeeltarief heeft, of voor terugbetalingstarief werken kan. Als hij dat niet doet, ze bestaan hoor meneer. Dokters van het volk noemen ze, of zo iets ..... die hun adres vind u ook wel ergens op het internet terug. Wat zegt u ? U hebt een eigen huis meneer ?? Maar ga dan maar eens met uw bank praten !! ....

Het begon me allemaal een beetje te veel te worden, ik voelde me duizelen. Het leek me of ik hier een welles nietes spelletje opgedrongen werd dat ik niet spelen wou, en het werd me duidelijk, dat ik met mijn vragen hier niet op de juiste plaats zat. Ja, er zijn veel manieren om te sparen hoor, kwam ze op adem. Maar ik ben geen specialist in die materie. Mijn collega Marijke kan u daar veel meer over vertellen. Zij is afgestudeerd op een dergelijk project. Zij zit hier op donderdag ochtend meneer.
.
.
.
.

Waarschijnlijk zit er me niets anders op dan dit jaar nogmaals eens waanzinnig diep in het rood te gaan bij mijn bank ja. En daar even om een groter kaskrediet gaan bedelen. En er in de rest van het volgende jaar, maar de kosten voor betalen. Als een brave burger, de zoveelste ja knikker in de rij.

Toen ik buiten kwam, maakte er zich even een geruststellende gedachte van mij meester. Ik weet dat u dat niet geloofd, maar het is toch zo.
Het zal, ook dit jaar, een erg droge kerst worden, en een koude kille nieuwjaar.
Wat had u anders verwacht ?

Als u binnenkort onderweg ergens op straat, op het voetpad, tegen de huizen aan, een man met een pet ziet zitten bedelen, geef hem dan aub geen geld.
Want ik ben het niet.
Ik kan me immers geen pet veroorloven.
.
.
.
.
.

Cobratreffen 17-april

2011-04-23T13:07:00.008+02:00

Kijk.
Zoals alle jaren, kan je op het Cobratreffen haast niets negatiefs opmerken.
Het is een treffen met een ritje, waar veel andere touring clubs best een lesje kunnen van leren. Net als vorig jaar, en de jaren ervoor trouwens. Al was het vorig jaar niet echt zo een mooie rit als dit jaar. Vermits den Tejo 40 jaar in het Mechelse gewoond heeft, was een rondrit in die buurt niet echt aan hem besteed, en vond hij, dat er in die regio toffe stuurwegjes waren. Maar ja. De organisatie van dit treffen is altijd pikobello in orde. De ambiance zit er al van aan de inschrijving helemaal in. Een toffe babbel (vergeet uw pillke niet te nemen broeder), en aan de aankomst horen daar traditiegetrouw bij. En zo hoort het. Het zijn deze dingen die den Tejo al meer dan 36jaar naar treffens toe lokt. En met plezier. Keer op keer.

De rit van deze keer leidde ons langs Vlassenbroek (ga daar gerust eens met de hond wandelen jongens – doe ik ook). Dan via de kleine wegjes in de buurt van de Schelde naar Bornem, controle in het mooie café Groenendijk, de Scheldebrug in Temse over. Ik vond het trouwens héél goed gevonden vrienden, hoe jullie de mega wegenwerken rond en in Temse zelf omzeilenden. Alleen dat al verdient een mooie pluim op jullie hoed !! Via de kleinere wegjes doorheen de fruitstreek ten noord westen van Temse, zetten we haast onmerkbaar een koers die haast evenwijdig liep met de rijksweg; Mooi zo ! De tweede controle was in het Brouwershuis in Vrasene. Ook hier zijn we in het verleden nog wel eens gepasseerd, en mag de muziek best wat minder luid, maar ja, dat is natuurlijk weer een persoonlijke apressiatie.
Om verder terug richting Dendermonde te geraken, werd er gekozen voor een iets minder leuke verbinding, de grote baan van Waasmunster naar Hamme Zogge. Leuk voor de snelle jongens , dat wel... Kom anders gerust eens aan den Tejo vragen jongens, hoe jullie deze snelweg kunnen vervangen door leuke kleine stuurwegjes. Die vind je daar immers ook hoor, en den Tejo woont er in de buurt en ként ze dus wel. Nu ja, dit is weereens een persoonlijke appreciatie van den Teejoo natuurlijk :-)
De mooie dijken van de Schelde in Dendermonde maakten weer veel goed. Ook dezen zijn den Tejo gekend (al rijd hij die meestal in de andere richting), maar hij vind ze keer op keer super. Het is er vaak wél oppassen voor bendes wielerterroristen ! Ook reuzeleuk dat er net op deze dijken een controlepost voorzien was waar we onze gratis consumptie kregen. Een erg mooie nieuwe(?) B&B van mensen met een hart voor motoren ! En zo willen we ze nog tegenkomen.

Het is dus onnodig te zeggen dat den Tejo bij de aankomst best erg in zen nopjes was. Hij had een erg leuke dag , én een erg leuke rit gehad. Met dank aan Garmin voor het opslaan van deze route, zal hij deze in de toekomst, bij gelegenheid, zeker nog een paar keer terug rijden. Wees er gerust in, elke keer zal ik opnieuw de Cobra's in gedachten danken :-)

Het is waar, het vergaat den Tejo de laatste tijd niet zo goed meer als hij zou wensen, dus, zal hij maar zeggen :
Bij leven en welzijn, tot volgend jaar de gasten !
.
.
PS. heb je interesse in deze rit op gps, een meeltje naar den Tejo volstaat !
.
.

Klingon Treffen, 10 april

2011-04-11T12:37:00.001+02:00

Het was eindelijk zo ver.
Na twee chirurgische ingrepen was den Teejoo niet meer te houden. Hij zou dit weekend gaan biken. Als het moest, met vallen en opstaan.
Ik had al een paar keer een kort tripke gereden, als try-out zeg maar. De knieen deden wat lastig, maar uiteindelijk bleek het wel doenbaar. Dus verleden zondag tufte den Tejo met veel plezier terug richting de Klinge bij de nederlandse grens. De Klingons hebben een reputatie hoog te houden met voortreffelijk georganizeerde treffens. En, kijk, dat was dit jaar niet anders. Elk jaar word dit treffen populairder. Hopelijk word de club niet het slachtoffer van hun succes, want dat zou bijzonder jammer zijn ! Zelf had ik inschrijvingsnummer 464, en ik was zeker niet de laatste aan de inschrijvingstafel. Waar ik, notabene, opnieuw door dezelfde charmante dames onttvangen werd als andere jaren. Toffe club, die klingons :-)

De prachtige kleinere wegjes door het zuidelijkste deel van nederland, langs tulpenvelden, konden ons, net als alle voorgaande jaren, opnieuw bekoren. De rondrit was voortreffelijk bepijld, wie verloren reed heeft echt niet goed uitgekeken. Stops waren voorzien in Stekene (de canada), Zaffelaere (de dansclub) en , hoe kon het anders, in axel bij de ratelslangen. Het mooie weer was de kers op deze taart, en gans de rit wwas een festijn voor de toeristische motorliefhebber. Op dat stukje in de kanaalzone van Zelzate na dan. Maar ach, snelheidsduivels willen ook wel wat, denkt den Tejo dan.

Tegen het einde van de rit, begonnen de kniekes wel wat tegen te steken. Duidelijke waarschuwing, om het kalm aan te doen, en niet langer meer dan nodig op de bike te zitten. Maar kijk, den Tejo heeft graag een portie miserie over voor een knap en leuk treffen. En dit was dit jaar weer het geval bij de sympathieke klingons.
Natuurlijk keert den Tejo, net als voorgaande jaren, tevreden en met een brede smile , volgend jaar terug naar de Klinge
.
.
.!

Even bijzonder slecht nieuws....

2010-11-18T13:18:00.000+01:00

Gisteren onder de MRI scanner.
De resultaten waren bijzonder snel bij mijn doctor, op slechts een paar uur tijd.
Maar die resultaten waren niet om voor naar huis te schrijven.
Mijn rechterknie (onderwerp van het onderzoek) is veel verder heen dan we konden vermoeden.
Er is niet alleen erg veel schade door artrose en ontstekingen, het bot is ook helemaal uitgehold en vertoont aan alle zijden erg veel verbrokkeling, barsten en scherpe uitsteeksels. Er zijn zelfs letsels in het merg te zien door ontstekingen (althans, dat zeggen ze me). Dat de knieschijf zwaar zou aangetast zijn, lag in de verwachtingen. Dat het bot tot zo hoog aangetast en beschadigt is, is een echte verrassing. Alhoewel , geen aangename....
Daar waar het bij de eerste knieproblemen bij de meeste mensen volstaat om een ingreep aan de minusci te doen, of om het oppervlak van de wrijvingsoppervlakten te vervangen, bied dat bij mij helemaal geen oplossing meer. Het bot is zo hoog aangetast, dat het een volledige nieuwe prothese worden moet, en dan nog een grotere dan normaal. Na een zware operatie met een lange en even zware anesthesie, gaat dat een revalidatie vragen van meer dan 6 maand, mss zelfs langer.
Het mooie van dit verhaal, nou ja, mooie .... is, dat dit maar 1ijsbergpuntje is . Als deze knie al zo erg aangetast is, is er ongetwijfeld evenveel aantating in mijn andere knie, in mijn heupen, in mijn onderste ruggewervels, een paar hogere ruggenwervels (dat kunnen we oplossen met 2 pinnen, meneer) mijn nek, mijn linker-elleboog, en mijn pijnlijke duimgewrichten. En dan vergeet ik waarschijnlijk nog een boel dingen....
Het aantal chirurgische ingrepen om dit “op te lossen” is op dit moment niet te schatten omdat “we onderweg wel wat complicates gaan tegenkomen”. Bovendien is mijn gestel door een gebrekkige gezondheid sinds ik 3 maanden oud was, zo ondermijnd, dat élk van deze operatie kan uitdraaien op ernstige kansen op hartproblemen, én er zich vast en zeker ook met de regelmaat van een klok longoedemen gaan voordoen. Iets waar iedere chirurg van griezelt.
De kans dat mijn leven, zelfs na een reeks gelukte ingrepen zal verbeteren, is zonder meer klein. Nooit meer wandelen met de hond “kleine wandelingetjes zijn toch ook wandelingen , meneer”, of mooie tochten op de motor “dat raden wij u zeker af, meneer” zullen dus passéé zijn.
Het rare is, ik wist al meer dan 20 jaar dat dit er aan zou komen. Het zou eindigen in een reeks operaties of in een rolstoel was me gezegd. En nu het er is, bekijk ik het eigenlijk ...euh .. vrij technisch. Logica heerst in men hoofd. Het lijkt me of alles wat zich in mijn lijf afspeelt, is plots een rekensommetje geworden. Zoveel ingrepen x zoveel revalidatietijd x zoveel risico op hartfalen x zoveel kans op longoedeem die per operatie groter word ….de uitkomst van deze vergelijking is me alsnog onbekend... Maar ik werk eraan, aan die uitkomst.

Tot voor kort heb ik voor de medische figuren die zich doctors en specialisten noemen, alleen maar haat en afgrijzen gevoeld. Een ongrensbare boosheid maakte zich meester van mij, keer op keer dat ik één van hen zag. Soms zelfontaarde dat in agressie. Al praat ik dat niet goed. Verschillende keren heb ik er een bij zijn keel gehad. Of toch bijna. Ik heb ze altijd als de veroorzakers van mijn ellende gezien. Zij hebben me altijd kiloos cortisonen gegeven van kindsbeen af, terwijl ze de gevolgen daarvan goed genoeg kenden. Ik koester dan ook een onbeschrijflijke haat tegen hen.
Wel, het rare is, dat er daarvan nu niets meer overblijft. Niet omdat ik hen vergeven zou, o neen hoor, daarvoor koester ik nog te veel vrok.
Neen, ik wil eigenlijk geen tijd meer verdoen aan negatieve gevoelens. Ik kan dat plots niet meer opbrengen. Al wat ik nu zou wilen doen is een lijstje afwerken van dingen die ik nog zou willen doen, nu, nu ik het nog kan. Ik zou graag nog eens een mooie wekenlange motortrip maken naar andere landen. Liefst met een dame achterop. Een dame die het ziet zitten op de motor én op den Teejoo. Een dame, die meehelpt al (toch liefst veel) van mijn en haar fantasieen in de bdsm subcultuur te verwezenlijken. Al zal dat best wat zoeken worden. En tegen dat die zoektocht naar die dame, in goed gevolg zal beeindigd zijn, ja; dan zal den Teejoo al zo ver zitten, dat hij het niet meer kan uitvoeren zekerst ?
Het lijstje eindigd daar niet hoor, het is maar een hoogtepunt uit die korte lijst van dingen die ik nog in mijn leven zou willen doen. En het is opnieuw bijzonder eigenaardig, plots krijg ik het gevoel dat sexualitiet een van die belangrijkste pijlers is, net omdat ik dat zo lang moet ontberen. Ik loop constant aan sex te denken, het is een onderdeel van dat rekensommetje in mijn hoofd geworden. Het lijkt haast of ik wil al de gemiste contacten, nu plots goed maken, alsof ik heel wat in te halen heb. En ja, misschien is dat ook wél zo.
Maar kijk, den Teejoo heeft al lang geleden geleerd dat dromen bedrog zijn. Van alle mooie plannen zal waarschijnlijk niets in huis komen. En ik wil zeker niet meneer doemdenker spelen hoor. Geloof me, ik voel me helemaal niet depressief. Ik laat helemaal het hoofd niet hangen hoor. Integendeel. Ik wil nu zo véél doen ! En aan de andere kant weet den Teejoo ook heel goed hoe groot zijn potteke geluk is. En hoe ver het leeg is …... Ik ben daar heel realistisch in.
Ach, we zien wel hoe alles loopt.
Ik wil jullie geduld en gemoed hier niet langer belasten met mijn litanie, die waarschijnlijk ook nog eens snel stoppen gaat. Want in een ziekenhuis, daar is voor de patienten geen plaats voor pc of-en internet....
Weet alleszins dat jullie hier allemaal op korte tijd uitgegroeid zijn tot erg goede vrienden. Ook al kennen we mekaar maar via lettertjes op een forum.
Ik dank jullie allen voor de aandacht en de mooie reacties die ik hier al gehad heb.
En ik ben hier nog niet wég.
Toch vandaag nog niet :-)

United Klingons, 25 april

2010-04-26T22:57:00.005+02:00

Eigenlijk wou den Teejoo ergens anders rijden gaan, dat weekend.
Maar kijk, zijn voorwiel trok naar waar zijn neus niet wijzen wou.
Dus toch maar effe richting De Klinge.
Den Tejo heeft immers zeer goede herinneringen aan de vorige treffens die deze MC organizeerde.

En om maar met de deur in huis te vallen, hier zat het bij de aanvang effe niet mee.
We kwamen van de grote (nou ja, grote) baan Sint Niklaas Hulst aangereden, net als alle jaren hiervoor. Geen pijlen naar de inschrijving te bekennen. Nou, geen zorgen, den Teejoo wist best zen weg naar dat polyvalent zaaltje. Wel .... neen. Een stevig stuk opgebroken weg versperde ons toegang .... Wat nu doen ??? Gewoon effe vragen aan een voorbijganger maar :-) Gelukkig wist een lieve dame ons de weg rondom uit te leggen, op een manier dat zelfs den Teejoo zijn weg vinden kon. Dank U wel , mevrouw, nogmaals, langs deze weg.
Hier had wat vroeger geplaatste bepijling wat soelaas kunnen brengen jongens .....

Bij de inschrijving (er mag best wat meer licht in dat zaaltje vrienden) kregen we direkt een lekkere koffiekoek toebedeelt, en twee uiterst charmante dames (zijn dat niet elk jaar dezelfde ??? ) wisten ons tekst en uitleg te verschaffen en ons te waarschuwen voor pijlen van een concurrerende rit.
Mooi zo. In meer dan 1 opzicht !

Het ritje nu.
Prachtig gewoon !
Fijn gevonden.
Zeer goed bepijld !!!
Langs prachtige tulpenvelden !!!
Toffe wegjes, al kan je in het noorden best weinig bochtige wegjes verwachten bij onze Noorderburen. Buiten de eerste, waren de andere controleposten ons wel gekend, wegens vaak bezocht. Ook met andere treffens.
Maar de gehele rit was goed opgezet, netjes uitgezocht en gevarieerd. Snelle jongens kwamen deze keer zeker goed aan hun trekken. Gas handel trekken dan :-)
Niet echt den Teejoo zijn ding. Maar ach, die paar tien kilometers in vijfde, kan den Teejo die Klingons wel vergeven.

Paar spijtige voorvallen wel.
In Nederland vond de lokale politie het nodig motorbroeders te controleren op hun helm. Zoals iedereen wel gekend, dragen vel chopperrijder, clichématig wel, wel eens meer van die ongehomologeerde leger helmen. Past best bij de "look" maar is wél verboden. En we denken zo, dat deze motor vrienden, dat eigenlijk wel weten ook. Dus meerdere bikers werden verzocht NIET verder te rijden, als ze geen gehomologeerde helm droegen ! Jammer dat den Teejoo geen reserve helm mee had vrienden. Maar zelfs als dat het geval was, dan kon hij hem nog niet in 4 snijden.....
We hopen dat ze hoedanook veilig en wel, en zonder boete thuis geraakt zijn !

Aangekomen en wel, na wat fotoo's getrokken te hebben keerde den Teejoo blij huiswaards.
Bij het vertrek werden we blij uitgezwaaid met een gekend : "Bedankt voor het bezoek, meneer"
Bijzonder vriendelijk toch ? !!!
Dan keer je toch in 2011 tevreden terug zeker :-) !!
See you on the road guys !
.
.

Cobra treffen, 19 april

2010-04-22T10:40:00.005+02:00

Het Cobra treffen was er weer, net als alle jaren.
Steeds keert den Teejoo der terug.
De inschrijving op zich is fenomenaal. :-)
Telkens weer denkt den Tejo van : "Waar ben ik nu weer beland ?"
Het lijkt wel of je zit tussen een bende wietrokers, of je zit tussen een bende die te diep in het glas gekeken hebben, of een bende stoere en luide gasten.... of een combinatie van dit alles.
Om maar te zeggen, al van aan de inschrijving zit je in de "sfeer" :-)

De rit was uitstekend bepijlt.
Nergens verkeerd gereden, alle pijlen hingen waar ze moesten hangen, en waren zeer duidelijk te herkennen. Zwarte pijlen op gele achtergrond en de uit te gane richting nog eens in fluo oranje. Zo zouden we het vaker willen zien.
De rit zelf was goed en wel 150 km lang. Ze bracht ons nooit echt ver uit de buurt, maar over het algemeen waren het leuk te rijden secundaire en kleine wegjes, vaak met leuke bochtjes. Buiten het stuk tussen de eerste en de 2de stop, die ons (hoe is het mogelijk ! ) zelfs langs P&G op de Hombeekse steenweg te Mechelen voerde, was het een best te pruimen rit voor den Teejoo. Den Teejoo heeft meer dan 40 jaar in het Mechelse gewoond, dus jongens, als jullie daar nog eens willen passeren, kom dan even bij den Teejoo langs, er zijn leukere wegjes die naar dat cafeetje aan de Dijle voeren langs Speelgoedland :-) Bovendien heeft dat etablissement een rotparking voor motaars .....
De andere tussenstops waren bijzonder goed gekozen, al moet den Teejoo wel zeggen dat hij, net als vele motaars wss, niet echt een grote fan is van grindparkings ....

Nu goed.
Den Teejoo heeft zich die dag bijzonder goed geamuseerd.
Het zonnetje was der, de vogeltjes floten, de gepensioneerden en hun klein-kids waren al dan niet op de fiets onderweg, en we hadden ogen te kort.... dus, het kon voor den Teejoo niet meer stuk.

Bedankt de jongens en de meisjes van de Cobra's, het was een leuke rit, maar volgend jaar had den Teejoo toch graag weer een consumptiebonnetje bij zijn inschrijving van 5 euro gehad .....

Tot de volgende !!!!!!

Natalia in haar Blootje in het Sportpaleis ?

2010-01-05T00:51:00.002+01:00

Sexy or not ?

Laat me vooreerst één ding duidelijk stellen.
Ik ben géén fan van Natalia.
Ik heb op en al ooit eens een oudere cd van haar gedownload, en ik vond het, eerlijk gezegd maar niks.
Niet echt mijn genre, niet echt mijn stijl, niet echt mijn idee van een goede stem, en niet echt mijn idee van goede muziek. Maar goede muziek is dan ook meestal niet echt populair.
Ik ben daar misschien niet echt conservatief in, maar dat is mijn idee.
Bovendien, …. ik moet haar niet.
Die blonde (welk soort blond is het eigenlijk ? ) krullen staan haar niet, en haar gezicht vind ik ronduit lelijk. Wie heeft haar ooit aangeraden met zingen en showbizz te beginnen ?????
Oké, ze heeft zich dan misschien een appetijtelijk lichaam aangemeten, en daar zal best wel wat werk of / en duiten ingekropen zijn.
En het moet lukken, maar met Nieuwjaar gaf ze samen met de overbekende mannen van Clouseau een opgemerkt optreden in het Antwerpse sportpaleis.
Opmerkelijk is hier een bewust gekozen adjectief. Het optreden was opmerkelijk door wat Natalia droeg. Of beter, door wat ze – o, cliché – niet droeg. Om maar te zeggen dat ze een bijzonder klein glinsterend badpakje, boven haar hoge hielen en doorschijnende netkousen droeg.
En ik moet eerlijk wezen, ik stoorde me daar helemaal niet aan, nu nog niet trouwens.

De eerste werkdag van de eerste werkweek stoorde ik mij echter wel aan een programma op de radio, waar herhaaldelijk de luisteraar gescandeerd werd hun mening over deze outfit op de ether ten berde te brengen. Was het sexy, of was het vulgair ? Sexy en uitdagend zoals Madonna of vulgair en over de schreef ?, zo luidde het.
Ik zou me zelf die vraag nooit gesteld hebben, maar kijk, of beter : hoor, ik mocht ze elk uur op de radio aanhoren.
En de reacties bleven natuurlijk niet uit.
Aangezien het programma draaide in de vroege namiddag, leek het me wel of er reageerden dus vooral mensen die op dat middaguur géén dagtaak te volbrengen hadden ! Herhaaldelijk werd er geopperd dat het toch niet betaamde dat ook kinderen naar de tv-uitzending zaten te kijken !
Sta me dus toe te zeggen, welwillend lezer, dat ik me hier dus uitermate aan gestoord heb.

Zijn we zo een bekrompen volk geworden ? Dat geen elke vorm van tolerantie meer heeft naar elke vorm van seksueel getinte animatie ? Als zangeressen als Madonna, Lady Gaga, Britney Pears en vele anderen een dergelijk pakje aandoen in eender welke videoclip op een muziekzender, of bij eender welk optreden, dan kraait daar geen haan naar. En, bovendien worden deze beelden de ganse dag door op muziekzenders gespeeld, alsof daar dan geen kinderen naar kunnen kijken.
Neen, ons mooi winterse Vlaanderen toonde zich hier nog maar eens, van zijn koudste en smalste kant. En toonde gelijk zijn meest gespleten, verwrongen en soms hatelijke moraal. Het lijkt waarachtig alsof al die jaren van emancipatie en bewustwording niets uitgehaald hebben. En alsof de tweeslachtigheid waarin de bewoners van Vlaanderen net na de tweede wereldoorlog leefden, nog steeds hoogtij viert. Alsof zij het best weten hoe de begrippen goed en slecht in te vullen. Neen, mij komt het over dat de gespletenheid die in Vlaanderen heerste ten tijde van de koningskwestie, nog de gespletenheid is die er vandaag heerst. Al klinkt dit belachelijk. Maar als je de reacties hoort op dit programma, zou je het haast gaan geloven. De katholieke bekrompenheid en de moraal van meneer pastoor hebben het hier nog steeds voor het zeggen. Je houd dat verdorie anno 2010, echt niet voor mogelijk. Blijkbaar ziet dat soort publiek liever hoe een mens in mekaar getimmerd word op het scherm, dan dat een sexy aangeklede dame kunstjes probeert te verkopen. Al mogen de meningen over dat sexy best verschillen, die intentie was , naar mijn mening, wel duidelijk. Het was ronduit beschamend dit alles te horen. Persoonlijk zie ik dan nog liever Natalia in het sportpaleis, dan de flitsende beelden van speelfilms waarin auto achtervolgingen en gigantische stunts en crashes, onze kinderen leren wat de elementairste vorm van veilig en verantwoord verkeersgedrag is. Dit laatste kunnen ze immers na-apen wanneer ze 18 zijn, nietwaar ? Ik weet niet wat de programmamakers bezielde. Of lieten ze bewust al deze negatieve uitspraken van ouderwetse, bejaarde landgenoten in de ether, om reacties los te wekken, of om een fijn media schandaal uit te lokken ? Ik weet het niet. Wat ik wél weet is dat ik dit een van de walgelijkste uurtjes radio vond die ik in mijn bestaan ooit gehoord heb. Foei Vlaanderen ! Ik schaam me waarachtig. Ja, ik schaam me voor de houding van een deel van onze Vlaamse bevolking. Je zou beter verwachten …. zeker van het land dat de eerste minister van Europa levert.
Vlaanderen, het land waar, blijkbaar, het woord tolerantie, met minachting word uitgesproken.

En dat alles om de benen en de schaamheuvel van een dame die zich mooi en goed genoeg voelt om daar bekeken te worden ...... in de hoop zo een plaatje meer te verkopen.

Maar deze litanie en argumentaties zal de echte mannen allemaal worst wezen.
Allemaal willen ze der in, in die schaamheuvel, al zullen ze dat waarschijnlijk geen van allen, ooit willen toegeven.
Elke echte vent kikt nu eenmaal op een lekker vrouwenlijf op hoge hielen. Elke vent vind dat Natalia best een aardig lekker lijf heeft, geen enkele man zal vies aan haar stukje vrouwenvlees zijn. Ook ik niet.
Al mogen ze voor mij eerst gerust een handdoek over haar hoofd gooien, en haar dan gebieden haar mond toe te houden !

....

...

..

.

Ps : de foto is deze keer NIET van mij :-)

Zaterdag, 22 augustus, Het UBFAR treffen

2009-08-24T14:27:00.004+02:00

Kijk. Om over een goed doel te speken, dit is een goed doel dat den Teejoo helemaal ligt. Ubfar organiseert al voor de zevende keer een druk bijgewoond weekend, met een motorrit, volledig ten voordele van dieren. Het letterwoord UBFAR staat dan ook voor United Bikers For Animal Rights. Tijdens dit treffen tonen bikers hun sympathie voor dieren, die in deze maatschappij zo vaak vergeten worden. Dieren hebben immers zelf geen klankbord. Dieren hebben geen stem, geen rechten. Dieren kunnen niet aan de verkiezingen deelnemen. Ze worden dan ook vaak vergeten, en zijn nog te vaak de paria's van onze maatschappij.
Dat bikers het goed menen met dieren, bewijzen ze op dit treffen, waar elk jaar, meer volk naar toe komt. Het vertrekpunt was Brugge Sint Andries.
Dit treffen speelde zich af in wat onze eigenste Jacques Brel bezong als “Le plat Pays”.
Dat west – Vlaanderen niet echt helemaal plat is, bewezen de mensen van UBFAR met het voorstellen van hun uitgestippelde route.

De vriendelijke mensen van UBFAR hadden een aangenaam tripje uitgestippeld. Haast 180 km lang. Zeker het eerste deel kon den Teejoo erg smaken. Kleine kronkelende wegjes, mooie omgeving en toch nog een aangenaam tempo mogen houden op smalle baantjes. Mooi zo. Na een bezoekje aan de IJzertoren, volgde een langere rechte rit langs de oevers van die Ijzer. Uiteindelijk brachten de, overigens zeer goed aangebrachte, pijlen ons via Nieuwpoort naar de eerste controlepost. Deze eerste van de twee controleposten, was te vinden in het gezelligste café van West Vlaanderen. Een erg mooie stek op een dorpspleintje, ergens in een vergeten dorpje waar den Teejoo nu even de naam van kwijt is. (OK, :-) , Het Witte Paard in Vleteren, thx Filip ! ) Ter plaatse werden we door de lokale fanfare verast. Ze was er wel niet voor ons, maar duidelijk voor een trouwfeest. Hoedanook, dit was wel een erg leuke gelegenheid om dit dorpje op zen paasbest uit de kerk te zien komen.
Daarna werd voor den Teejoo, de pret eigenlijk wat minder. Overwegend grotere twee vaks banen brachten ons via de hopstreek en de regio van de Kemmelberg naar de tweede controlepost. Erg jammer dat er in deze mooie heuvelstreek, niet meer voor kleinere banen gekozen werd. Maar kijk. Ook dezen Teejoo is best in staat om wat water in zijn wijn te doen, als het in het belang van diertjes is :-)

De tweede en laatste controlepost bevond zich op de markt van Handzame. Hier kregen we geen stempel, echter wel een sticker op ons blad geplaatst. Deze was het bewijs dat we bij aankomst, ook nog recht hadden op een consumptie. Via grotere en kleinere banen kwamen we tijdens deze rit – en, hoe kan het ook anders in deze streek – voorbij een hele reeks begraafplaatsen uit de eerste wereldoorlog. Den Teejoo is daar ook een paar keer voor gestopt. Best indrukwekkend als je het mij vraagt. Dit van Wijtschote is best een serene plaats om even tot bezinning te komen.
Maar kijk, de dag begon al te korten als den Teejoo terug op de eindmeet aankwam. Waarom zou ik me gehaast hebben ? :-)

Met een tevreden gevoel keerde ik huiswaarts. Bijna een hele benzinetank leeg gereden op een
dag. Den Teejoo sliep tevreden in die avond.
Volgend jaar gaat hij natuurlijk terug !
.
.

Zondag, 16 augustus, de tornado van Kalken

2009-08-17T14:54:00.003+02:00

Het is, opnieuw, erg jammer om dit hier te moeten zeggen, maar den Teejoo heeft al mooiere herinneringen aan het treffen van Kalken. Alle jaren organiseren de Tornado's een treffen aan de sporthal in Kalken. En vaak is dit een best te pruimen rit geworden in het verleden. Maar dit jaar was het effe anders. Deze rit leek me haast georganiseerd voor de “snelle” jongens. Van bij het vertrek werd er gekozen om haast in rechte lijn omhoog, richting expresweg Antwerpen Knokke te rijden, tot in Stekene. Snelle banen, dat wel.

Aldaar, was er gekozen om meer dan 10 km, vlak naast deze expresweg te blijven rijden, nog tot voorbij de meubelzaak van de drie piramiden. Waarom gewoon niet de expresweg zelf gekozen jongens ? Tussen de eerste controlepost in de buurt van Kieldrecht, en deze bij de ratelslangen (denk dat ik daar al voor de vierde keer gepasseerd ben dit jaar – wel toffe gasten die Hollanders), viel het nog een beetje mee. Maar voor de rest waren het, over het algemeen, ook grotere banen die gekozen werden. Van in de buurt van Axel werd er getuft (ge-raced zal je bedoelen) langsheen gans het kanaal Terneuzen – Zelzate – Gent, dwars doorheen de “mooiste” industrie van Vlaanderen, en voorbij de meest moderne windmolens die het land rijk is. De sympathieke overzet, over dit kanaal, mag misschien leuk wezen, den Teejoo heeft toch al wat betere vergezichten gezien hoor !
En , neen, de laatste twintig kilometer door heen het mooie Laarne en zijn azalea kwekers, maken de 130 andere kilometers niet goed.
Den Teejoo vind dit weerom een gemiste kans.
Het was me duidelijk, deze rit was op het lijf geschreven van de “snelheidsduivels”.
Dit jaar heeft den Teejoo nog bij geen enkele rit zo lang in vijfde gereden als bij deze rit van de Tornado's. Ze was duidelijk niet voor de echte toerrijders gemaakt....

Als jullie voor de volgende keer voor de verandering eens een mooie toerrit in jullie omgeving bepijlen willen, kom gerust eens bij den Teejoo aan de deur kloppen. Hij heeft plenty nuttige tripjes op zijn gps staan. Die hij jullie gratis ter beschikking stelt.
Volgend jaar misschien een herkansing de vrienden ?
We zien wel :-)
.
.

Zaterdag 15 augustus, Burst / Erpe Mere, Zomerrit

2009-08-17T14:51:00.002+02:00

Kijk.
Gewoontegetrouw was dit een rit zoals het hoort. Gewoontegetrouw, inderdaad. De “Browsers” hebben de laatste jaren een patent op het organiseren van een van de beste ritten van het jaar. Keer op keer. En terecht.
Ook dit jaar was daar geen uitzondering op.
Een rit van haast 200km. Doorheen Henegouwen en de Vlaamse Ardennen. Zeer goed uitgedokterd. Zeer mooie omgevingen. Doorheen de donkere bossen van Halle. Doorheen de voorlopers van de Ardennen. Kleine kronkelige baantjes. De slecht onderhouden wegen, neemt den Teejoo hen echt niet kwalijk. En het stukje N52 (of was het 57 ?) vergeeft den Teejoo hen ook zeer graag. Hij heeft van elke meter genoten.

Gewoontegetrouw werkt de Zomerrit niet met echte controleposten. Er bevinden zich een aantal suggesties naast de baan, die op zich het stoppen meer dan waard maken. Maar er is geen verplichting. Geen stempels te halen. De enige verplichting is een mooie rit te rijden.
En bij het grandioze weer van die dag, lukt dat wondermooi.
Deze rit was zijn inschrijving van 7 euro meer dan waard. Bij de inschrijving krijg je nog een mooi cadeau ook. Een buf of een fluostrip voor rond de mouw. Aan u de keuze.
Bovendien, de Zomerrit is een echt feest ! Niet alleen bij start en aankomt. Tot in de wijde omgeving staan de mensen die dag op de stoep. Bij dit jaarlijks evenement staat iedereen buiten te wuiven naar der “motaars sympa”. Gewoon reuze toch ? :-)

Standjes en ambiance verzekerd bij de aankomst. Oude mensen die met plezier tussen de bikes doorlopen met een glimlach op de mond, en je bovendien enthousiast groeten. Je maakt dit niet alle dagen mee als motorrijder !
Zoals steeds, we keren hier tevreden terug.
Bedankt de jongens en de meisjes !
Tot volgend jaar !
.
.

Zomermijmeringen van den Teejoo

2009-07-22T17:28:00.003+02:00

Kijk, den Teejoo gaat ondertussen toch al een paar jaar mee als motaar.
Niet dat dit iets is om bijzonder fier op te wezen.
Er zijn ongetwijfeld mensen die het beter doen.
Anderen zijn er zeker ook.

En ik geeft grif toe, den Teejoo is eigenlijk wel een individualist, zoals mijn goede vriend de Goose wel eens zegt. Al bedoelt hij daar zeker niks verkeerds mee, persoonlijk zou ik dat eigenlijk graag toch ietwat genuanceerder willen zien :-)
.
.
**** Lees het vervolg op : mijn verhalen
.
.

Strépy-Thieu, net voor de onafhankelijkheidsdag

2009-07-21T18:25:00.013+02:00

Kijk.
Zoals belooft ging den Teejoo enkele dagen geleden, nu ook eens de liften van Strépy-Thieu bezoeken. Alleen, maar daar maalt den Teejoo niet om, hij rijd immers al bijna 35 jaar alleen op den tuffer :-)

Net als het hellende vlak van Ronquieres, imposant groot.
Doch waar het hellende vlak zich over verschillende kilometers uitstrekt, daar zijn deze liften, eerder compact te noemen.
Maar geloof me gerust, als je ze nog nooit gezien hebt, ze zijn eveneens ENORM groot !
Kijk gerust naar de fotoos.
.

Het gebouw is niet alleen torenhoog.
Vergelijk het maar eens met de autoos die er voor staan.
Al zal je die wél moeten zoeken :-)

In elke liftbak, kunnen zes grote schepen.
Kijk ook maar eens naar de machinekamer, want zo zijn er dus twee in die toren.
Gewoon wederom een indrukwekkend bouwwerk.

.
Binnen kan je naar een mooie tentoonstelling kijken, en naar een verklarende film zien.
Echt intressant. En die maakt dus ook erg veel duidelijk.
En je begrijpt eruit, dat de werken rond deze lift op zich al enorm imposant waren.
Leerrijk én verbluffend.

Wat ook verbluffend is, is dat je deze lift eigenlijk als één van de onnodige bouwwerken in Belgie zou kunnen bestempelen.
En das eigenlijk best jammer !
Alleen al, als je weet wat het moet gekost hebben !

Het gebruik ervan werd, van bij de planning al, ruim overschat.
Bovendien is het vrachtverkeer over de weg alleen maar toegenomen, en dat is iets wat we als bikers, gewoon elke dag opnieuw vaststellen.
Zo worden deze lift tegenwoordig meestal gebruikt door .... plezierbootjes en een soort van Flandria voor toeristische doeleinden !

Maar zeker een bezoekje waard, al doe je het maar voor de bijzonder vriendelijke mensen die het onthaal en het muzeum runnen. Al zijn dat ook maar gewone werkmensen, het zijn mensen met een hart , en een grote liefde voor dit bouwwerk.

Waar Belgie groot in kan zijn !
Of, misschien ... net klein :-)

Tot de volgende keer hoor !
.
.

Woensdag, 17 juli, het Hellende Vlak van Ronquieres

2009-06-18T16:01:00.004+02:00

Vandaag goed weer.

Den Teejoo kon dit toch niet zomaar laten voorbij gaan, en besloot vandaag eens een dagje tuffen in te lassen. Hij was al langer eens zinnes om foto's in Ronquieres te gaan schieten, én, dat kwam er dus vandaag van.
Dus we tuften met een blij gemoed, veel zon én genoeg benzine in de tank, richting Henegouwen. Een gps route die we al even op onze Zumo staan hebben, bracht ons op weg. Niet dat de route de helling aandeed, maar ze kwam er slechts een paar kilometer uit de buurt.

En voorwaar, dit werd alweer een prachtige rit. Al zegt den Teejoo het nu zelf.
Aangekomen aan de helling der schepen, is den Teejoo wel niet binnen geweest. Hij liet de bike achter op de wel zéér ruime parking aldaar , en heeft het bouwsel langs alle kanten even onder de loep genomen. Wel ja, niet echt onder de loep, wél onder de lens.
Een paar exemplaren vind u hierbij.

De scheepslift is al wel een beetje gedateerd, ze heeft duidelijk hier en daar best een likje verf nodig. Maar toch, het blijft gewoon een impressionant bouwwerk !
Op de terugweg deden we nog even Ninove en Geraardsbergen aan.
En om kwartje na den achten waren we terug thuis. Een dagje van meer dan tier uur motorplezier.
Zo willen we er wel meer !

Een van de volgende weekends of zo, gaat den Teejoo eens de meest recente én tevens ook de oudste liften van het land bezoeken, in Strepy.

Indien u mee zou wil, weet dan, dat er geen inschrijvingsgeld te betalen valt, alleen een goed humeur ! Uw bike meebrengen volstaat.

Laat maar weten, als u meewil !!

Tot gauw !
Den Teejoo

Zaterdag 13 juni, Buggenhout-Opdorp, Boskrabberstreffen

2009-06-13T20:01:00.005+02:00

Vandaag ging den Teejoo is tuffen bij zijn vrienden van de MTC Buggenhout.
Het dient gezegd, den Teejoo was der eerst wat bang voor.
Op de flyer stond mooi in kleur alles over dit treffen en zijn sponsors vermeld....maar ... geen adres !!!!
Toch maar op goed vallen uit, richting Buggenhout-Opdorp getuft, want zo groot kan dat dorp natuurlijk nu ook weer niet zijn, en kijk. Waarachtig. Alle toeganswegen waren bepijld naar de inschrijvingsstek van deze club. Mooi zo ! Want, ja, zo hoort het immers

Zeer vriendelijke ontvangst, en , vermist zaterdag, niet té veel motaars
En, ik heb het me deze keuze de rest van de dag niet beklaagd.
Zeer goed uitgezochte route. Mooie wegjes, weg van de drukke verkeersaders.
Aangename stopplaatsen, waar we overal bijzonder goed ontvangen werden. Overal ne fermen babbel, u kent dat wel, als u ook een motorfietsliefhabber bent :-) !
We tuften langs kleine wegjes, richting franstalig belgie en Lessines. Zelfs daar poogde men nederlands te spreken !

Overal was de bewegwijzering in orde, pijlen hingen waar ze hoefden te hangen. Den Teejoo is slechts 1 x fout gereden, maar hij durft dan ook eens naar mooie vrouwen kijken, en vergeet dan de pijltjes......
Kortom , dit was opnieuw een voorbeeldig treffen. Ook dit zal einde van het seizoen, zeker meedingen om in den Teejoo's persoonlijke top drie te eindigen.
Onderweg en bij aankomst kwamen we nog een paar "gouwe ouwe" tegen.
En die wilt den Teejoo u zeker niet onthouden !

Tot volgend jaar de mannen in Buggenhout !
.

Toerrit Pietermantreffen, Baasrode, 1 juni 2009

2009-06-01T20:07:00.005+02:00

Kijk.
Dit was nu eens een treffen dat als voorbeeld dienen kan.
Voor het prachtige weer en het goede humeur hadden we zelf gezorgd, en de rest, dat deden de mannen en vrouwen van het Pieterman treffen.
Zowel bij het vertrek, de stopplaatsen en de aankomst, werden we op voorbeeldige manier naar de parkeergelegenheid geloodst, die speciaal voor de toerrijders verzorgd waren. Het verkeer werd daar voor ieder individueel rijder, of groep motaars, door wegkapiteins stilgelegd, en er werd ons verwezen waar er parkeergelegenheid was. Wie zijn bike een beetje eng gecounterd terugvond, werd prompt geholpen, door omstanders en mensen van de organisatie. Zeer goed georganiseerd.

Bovendien, was de route zeer voorbeeldig bepijld. Daar waar den Teejoo, als meer als 35 jaar motaar wezend, pijltjes zou verwacht hebben, hingen ze ook. Zelfs op een stuk rechtdoor. Duidelijk, en op niet mis te verstane wijze. En het dient gezegd, de stukken rechtdoor waren uiterst zeldzaam. Mooi bochtig parcours, lekkere stuurwegjes doorheen velden en bossen, wat wil een mens op twee wielen nog meer ? Gezappig en amper boven de 3000 toeren uitkomende, tuften we mooi rondom Baasrode, richting Nederland en dan terug naar beneden via Kemzeke. Ik durf gerust stellen, dat al de aanwezige motorrijders, net als den Teejoo, van deze rit danig genoten hebben.

Terug in Baasrode, konden we nog ruimschoots van de ambiance profiteren, net als van de door de bewoners her en der op straat uitgedrappeerde spullen, die ze te koop aanboden aan passanten. Overal uitverkoop in Baasrode !

Dit was een treffen uit de duizend. En het is onnodig te zeggen, dat dit treffen zeker zal meedingen, naar de top drie, van den Teejoo's beste treffens in 2009. En vermits het seizoen nog niet voorbij is, kunnen we daar nog geen antwoord op geven.
Het treffen van de Pietermannen, is een treffen waar vele beginnende MC's en MTC's, die eraan denken om met een treffen te starten, best eens een lesje kunnen komen leren. Want een dergelijke organisatie vraagt niet alleen veel werk, maar ook mensen waar je op kan bouwen.
En daar kennen ze bij de Pietermannen duidelijk iets van.

Tot volgend jaar de jongens.
Den Teejoo keert tevreden terug !

Rit De Fontijn, Zele, zondag 31 mei

2009-05-31T20:01:00.001+02:00

Hee, den Teejoo is terug van nooit weggeweest.
Dat een longontsteking hem enkel weken in huis heeft gehouden is voldoende, maar met de mooie zonneschijn van vandaag, kon niemand hem niet meer beletten om terug te gaan biken !
Nu, vermits hij niet ineens van het goede te veel hebben wou, koos den Teejoo dan maar voor een rit in zijn buurt. De rit ter ere van de kermis in Zele, georganiseerd door de bikers van De Fontijn. De kermis in Zele is steeds een geweldig festijn. Zo veel volk, en zo veel afgezette straten, dat de inschrijving, alleen daardoor, erg lastig te vinden is.
Wie zich mijn commentaar van vorig seizoen herinnert, zal dus nog wel weten, dat den Teejoo niet echt opgezet was van dit gebeuren. En terecht. Alles wat op een mooie rit tegen kan vallen en verkeerd gaan, gebeurde toen. Maar den Teejoo is nu eenmaal iemand, die erin gelooft om mensen een tweede kans te geven. Vandaar.
Deze keer was de organisatie een stuk beter, al zegt den Teejoo dat zelf. Niet meer in een klein cafeetje op de hoek, neen, deze keer in een mooie en grote tent op het plein naast de kerk én voor het café. Aldaar werden we goed ontvangen en kregen we zelfs de gelegenheid na een simpele nieuwsgierige vraag, om de route van de haast 200 km lange trip, op onze Zumo te laten installeren. Mooi zo ! Een aangename babbel maakte het vertrek kompleet “Ja, der zijn omleidingen onderweg, maar met uwen gps geraakte der wel”. Goed om weten. De motaars van de Fontijn hadden ervoor gekozen om niet met een controleblad te werken, maar met bonnetjes, die op de stopplaatsen recht gaven op een consumptie. Ook erg mooi zo ! Deze stopplaatsen stonden niet met hun adres op het meegegeven routeblad vermeld, zodat iedereen verplicht was om de toer volledig te rijden. Goed gevonden, maar das wél zo jammer als je de weg verliest. De route was dus te volgen via de gekende gele pijlen met rode bollen, én via de gps route.
Dat beloofde, der kon toch niks fout lopen zo ???
De eerste 50 kms waren meer dan veelbelovend, zelfs grandioos. Echt ! Mooie kleinere wegen, doorheen Zele, Hamme Moorsel Affligem (toch oppassen voor de gevaarlijke 90° linkse afslag jongens !!), Essene, Lombeek, Strijtem, heel mooie wegjes allemaal ! Echt knap uit gedokterd en den Teejoo, en een reeks andere motaars waren in de wolken. Dan kwam de eerste omleiding. Daar waar Claire van Garmin ons wist te vertellen, rechtdoor, was het plots pijltjes (die tot dan toe prima in orde waren overigens) goed beginnen volgen. En dat lukte. Tot halverwege de grote baan naar Ninove. Daar waren plots alle pijltjes zoek. Dus werden vanaf het probleemkruispunt, enkelingen uitgestuurd, om de volgende pijlen te zoeken. Allen kwamen ze terug zonder enige pijl te kunnen vinden. Kortom, bepijling was zeker op twee op elkaar volgende kruispunten verdwenen. En dat heb ik zelf ook gecontroleerd. Dan maar op GPS rijden. Maar, vermits we al een stuk van de gps route afgeweken waren, werd dit ook problematisch, zodat we op een moment voor 18 km langsheen de expresweg naar Dendermonde reden. Kortom, weg voor het tweede jaar opnieuw goed zoek. En opnieuw reeds VOOR de eerste controlepost.
Onnodig te zeggen dat den Teejoo ook dit jaar bijzonder ontevreden is over dit event. En dit terwijl den Teejoo zo verlekkerd was op dat hellende vlak ergens vooraan in de walen. Het is misschien beter , de heren motaars van de Fontijn, om volgende keer de toer gewoon een stuk kleiner te maken, 125 km zou toch moeten lukken denk ik dan, en daar al de nodige pijlen te spenderen, die nu zoek waren. Een trip van 200 km kan best mooi zijn, maar als je de weg nodeloos verlies trekt ook deze op niks. Den Teejoo kan ook hier alleen maar de raad geven die hij enkele weken geleden de mannen van de Klingons gaf. Stuur elk uur van de rondrit iemand op pad die de weg WEL kent, samen met een stuk of 10 pijltjes en een bol touw. Dit kan veel problemen opheffen, voor ze zich stellen.
Den Teejoo twijfelt er sterk aan, of hij volgend jaar aan deze trip deelneemt. Alhoewel drie keer scheepsrecht zou moeten zijn, is het vertrouwen hier ver zoek aan het worden.
Of... den Teejoo stelt voor om ieder motaar die dit jaar verkeerd gereden is, volgend jaar een gratis trip aan te bieden.
Misschien een idee ? :-)

Den Teejoo zegt nog niet tot volgend jaar, de jongens, maar wie weet he ???
Morgen gaan we tuffen bij de Pietermannen in Baasrode.
Beterschap is wenselijk.

Toerke United Klingdom, 19 april

2009-04-19T21:15:00.004+02:00

De keuze was die dag snel gemaakt. Of den Teejoo ging tuffen in de Vlaamse Ardennen, of tegen de Nederlandse grens aan, in De Klinge. Nu, beide keuzes hadden hun voor en tegen. De Vlaamse Ardennen (of toch een deeltje der van) hadden we nét veertien dagen geleden gehad bij de uitstekende toer rit van de Filosofen, en in het noorden van provincie Oost Vlaanderen, worden vaak grotere en snellere banen gekozen bij treffens. Zie ook mijn opmerkingen bij de recente rit in Zele. Maar vermits mijn herinneringen aan vorige treffens bij de Klingons, eigenlijk best meevielen, gaf ik hen graag het voordeel van het twijfel, en tufte den Teejoo rustig richting De Klinge.

En eigenlijk, heeft den Teejoo hier helemaal geen spijt van. Den Teejoo is dus best tevreden over zij eigen keuze !
Dit was ondertussen het 15 de treffen van deze groep motorrijders, en ik ben der al meermaals ten gast geweest. Dus je kan gerust zeggen dat deze heren en dames er wel wat ervaringen in hebben. En dat merkte je al van bij aankomst tot van bij het vertrek. Met een “Dank u voor het bezoek meneer !” werden we uitgezwaaid :-)
De rit op zich was een dikke proficiat waard. Zeer mooie landelijke wegjes, geen drukke banen, mooie locaties, tulpen velden bij de vleet, mooie zichten en natte visvijvers en de Schelde. Echt heel goed gevonden jongens. Den Teejoo heeft weer een paar prachtige shots gemaakt onderweg. Het enige negatieve punt voor den Teejoo, was tussen het verlaten van Doel en een stukje na de laatste controlepost. De race baan in de Antwerpse dokken. Die mogen jullie de volgende keer voor den Teejoo best vergeten vrienden. NIET LEUK dat stuk. Maar de Teejoo weet ook, anderen zullen dat tegenspreken. Den Teejoo is nu eenmaal geen snelheidsmaniak, en hem kan je hiermee niet plezieren !

De ontvangst op de prima uitgezochte controleposten was voorbeeldig. Al kenden we ze allemaal al wel van vorige trippen. Slechts één verloren pijl onderweg, kon het feest ontsieren. Maar met 35 jaar toer rit ondervinding, heeft den Teejoo (soms toch) snel door waar er iets schort. Als je bij het terugrijden naar de laatste pijl ergens een groepje fietsers op een kruispunt ziet grinniken, kan dat wel eens op sabotage wijzen. Ook hier was dit het geval. Snel oplossen deze gevallen beste vrienden. Alle uren iemand doen rijden, die de weg kent, doet soms wonderen....
Bovendien, den Teejoo was al een hele tijd zinnes om eens wat foto's in Doel te gaan trekken, voor dat dorpje van de aardbodem zou verdwijnen. En kijk, hij werd door de Klingons op zijn wensen bediend !
Op het einde van de dag keerde den Teejoo dus tevreden huiswaarts.

Het Klingons treffen zal beslist hoog eindigen in de top drie van de treffens die den Teejoo dit jaar bezocht !
Tot volgend jaar de Klingons !

On the road voor een goed doel op 26 april

2009-04-13T21:24:00.002+02:00

Op 26 april is er een bijeenkomst op de Grote Markt in Sint Niklaas ten voordele van "kom op tegen kanker". Er word ter plekke GEEN rit georganiseerd. Het is de bedoeling dat motorrijders inschrijven bij dealers zoals vermeld op de website http://www.motorrijdersontour.be/.
Meestal zijn dit BMW dealers.
De rit word trouwens georganiseerd door de vlaamse BMW toering club, waar ondertekende al jaren lid van het forum is. Hen vind je op http://www.bmw-mc-vl.be/
Routebladen en gps tracks kunnen bij deze dealers bekomen worden of, van de eerste site gedownload worden.
We hopen natuurlijk op goed weer, en op een erg mooie inzameling van fondsen, samen met hen.

See you all there
or
somewhere on the road

Toerke BARGOENDERS, Zele, 11 april 2009

2009-04-13T20:32:00.003+02:00

Okee, den Teejoo zal maar van meet af aan schuldig bekennen. Dit toerke kwam net voorbij zijn deur. En vermits op zondag elders noodzakelijk aanwezig, besloot den Teejoo dit toerke maar op de zaterdag te rijden. Nu is den Teejoo wel geen simpele jongen. Zeker niet als het op toerkes rijden aankomt. En den Teejoo is ver van een snelheidsduivel. Snelle rechte stukken zijn niet echt aan hem besteed. De aanvang van deze trip, was wonderlijk goed gevonden. Kleine baantjes brachten ons tot in centrum Hamme. Doorheen het centrum van Hamme. En vandaar ging het recht naar Temse, brug over, richting Kruibeke. Na een stukje linkeroever dwars doorheen Kruibeke en Beveren. Door het tunnelleke van Beveren dan.

Een stukje vlak bij Nederland, dat best mooi kan zijn, maar waar opnieuw alle mooie wegjes gemist werden. Van uit het noorden ging het, weeral in rechte lijn, en via 70 plus banen, naar Wachtebeke, en over de grote baan weer naar de Gentse steenweg richting Berlare. De mooie laatste 20 kilometer, via de Schelde oevers, Berlare en het donk meer, konden van deze trip voor den Teejoo geen succes meer maken.
Kortom, dit toerke, is in vorige edities al beter uitgevallen.
Maar al doende leert men jongens. Als jullie volgende keer wat om een “spoorzoeker” verveelt zitten, of te weinig tijd hebben om een toerke in kleine wegjes samen te stellen, kom dan gerust eens bij nonkel Teejoo langs. Advies in hulp bij maken en vinden van schone wegskes, is zijn levensdoel :-)
Ik ben er gerust in, dat de sfeer en de ontvangst op zondag, voorbeeldig geweest zal zijn.
Maar vandaag is den Teejoo blij dat hij geen 5 euro, of meer, aan inschrijving gegeven heeft.

Tip 2 : Of waarom 3 x kijken ?

2008-09-09T20:55:00.002+02:00

Natuurlijk vraagt u zich af, waarom je nu toch drie keer zou kijken moeten.
Met één keer kijken heb je toch genoeg ?
En heb jij alles gezien ?
Niet ?
Denk daar even over na aub.
En liefst voor u de baan op gaat.
Ziet u elk putje in de baan na die mooie bocht ?
Elke natte plek ?
Ziet u elk geparkeerd voertuig voor u staan, ook na die zelfde mooie bocht ?
Ziet u ook de mensen die tussen die geparkeerde voertuigen door willen oversteken, ook de kinderen aan hun hand ?
Hebt u gezien hoe de baan erbij ligt in, en ook voorbij de bocht ?
Ik weet niet of u drie keer kijkt.
Ik doe dat wél.
En wel om deze redenen :

1.De eerste keer dat ik kijk, kijk ik hoe de algemene ligging van de baan is, putten, bulten, putdeksels, witte strepen, kasseien, glad asfalt, olie, vet op de baan ..ed. Let ook op kiezel en losliggende wegbedekking. De keren dat ik mijn bike op zijn zij heb moeten leggen, was het steeds omwille van de laatste oorzaak. Let vooral op bij parkings. Daar vind je vaak een combinatie van al deze factoren bij elkaar.

2.De tweede keer dat ik kijk, kijk ik naar de bewegende voertuigen en bewegende dingen op de baan. Wagens, tractoren, honden, katten, en natuurlijk ook mensen, kinderen, wagens fietsers en voetgangers. En natuurlijk ook motaars. Ik kijk naar hoe en waarom ze bewegen, en probeer in te schatten waar ze gaan zijn als ik hen naderen zal en eventueel passeer. Ik let ook als dat nodig is op de wind en de mist.

3.De derde keer kijk ik naar bewegingloze obstakels. Palen, lantaarnpalen, riolen, goten, putdeksels, maar ook naar de randen van de weg, waar vaak hoge stoepranden te vinden zijn, de paaltjes met katogen, die je trouwens meer en meer ook in het midden van de weg tussen rijstroken aantreft. Zeker ook naar geparkeerde voertuigen, en wat er tussen kan. Kijk ook naar de pinkers van de geparkeerde voertuigen, naar hun lichten, hun voorwielen en hun uitlaat. Vaak merk je immers niet of er iemand inzit, maar daaraan merk je dat ze net voor je de weg kunnen opschieten.

4.De vierde keer dat ik kijk, let ik naar de locaties waar ik terecht kan komen indien ik mij in een van bovenstaande vergis, of als er iets fout kan gaan.

Meestal zorgt bovenstaande informatie er wel voor dat ik, voor de bocht genoeg snelheid minder, om de bocht in juiste versnelling en met verantwoorde snelheid te nemen. Want, en ik weet dat u me niet geloven gaat, speed kills.
Believe me, I know

Word vervolgt....

Tejo's motortips !

2008-08-07T01:01:00.001+02:00

Hallo de bikers,

Den Tejo gaat op aanvraag hier beginnen met een serie motorrijderstips.
Als u er nog hebt, mag u die altijd laten geworden, of per iemeel, of via zijn gastenboek.
Alle vorm van commentaar, is op dezelfde plaatsen ook van harte welkom.

We vangen eenvoudig aan.
We beginnen met de drie strikt te volgen wetten, gevolgd door twee aanbevelingen.
Ieder motorrijder zou deze onder de knie moeten krijgen.
Anders is hij een gevaar op de weg.

1ste wet : kijken

2de wet : Kijken

3de wet : KIJKEN

Inderdaad, u leest het goed, DRIE KEER KIJKEN, dan pas handelen.
En bij twijfel, NIET DOEN wat u dacht te doen !

De twee aanbevelingen, die geen enkel motorijder graag hoort, zijn :

1.AFSTAND HOUDEN
2.MATIG UW SNELHEID

We gaan daar de volgende keer wat dieper op in.
Tot dan !

Teejoo's gastenboek !

2008-07-23T23:44:00.002+02:00

Eindelijk zullen jullie zeggen.
Den Tejo zijn gastenboek is er.
Gebruik het gerust om uw commentaren, tips en kritiek achter te laten.
U bent welkom !

Klik gewoon op de link, de rest vind u wel :-)

Bovendien is den Tejo begonnen om zijn verhalen op een afzonderlijke site weer te geven.
Klik daarvoor gerust op deze link, u vind hem ook hiernaast.

Tejo

Waarom eRTeejen ?

2008-07-02T14:32:00.004+02:00

Sweet Dreams Are Made of This ! , dixit Teejoo !
Ode aan de RT !
En waarom den Teejoo der blijft voor kiezen.

Nadat ik de nieuwe Tejo-Zeelandtoer gaan rijden was, vorige zaterdag, ging ik effe tanken. “Ja, als je tuft, mot je tanken ook”, zei ooit een geinige Nederlander me. En hij wist duidelijk waar hij over sprak.
Ik had 468 km op men eerste dagteller staan, die ik gebruik om bij te houden wanneer ik tanken moet. Ik had nog steeds geen geel driehoekje flashen, dat me erop opmerkzaam hoorde te maken, dat ik dringend tanken hoefde te gaan. Maar ik verwachtte dat wel elk moment. Dus maar effe tanken gaan, voor ik naar huis terug zou keren. Aan het tankstation vulde ik mijn 27 liter tank, en ik had moeite om er krap 20 liter in te krijgen.
Verbruik van een RT ? You doe the math. !
Met de huidige benzineprijs, is dit een argument dat kan tellen, vind ik.

Maar er valt meer overtuigends voor een RT te zeggen.
Door zijn bouw geeft hij bij zijdelingse aanrijdingen, een degelijke extra bescherming. Net als bij een schuiver waarbij je in het zadel blijft zitten.
Je benen zitten immers tussen de cilinders (en eventuele kuip) en de koffers in, zodat die u zijdelings aanrijdende wagen, deze onderdelen het eerst raakt.
En niet je benen !!.
Dat is dus een pak passieve veiligheid die ook kan tellen.

Zo hoeft hij maar om de 10000 km op controle. De ene keer een klein onderhoud, de andere keer een groot. En er is geen enkel probleem als je dat uitstelt tot 12000 km. Vele Japanse bikes hebben alle 5000km onderhoud nodig. Ook dàt telt door. Zeker met de jaren. Jaren, waarin je nota bene, nooit een ketting, riem of tandwiel zult moeten vervangen, wegens de overbrenging door onderhoudsvrije cardanas. Bij de nieuwe 1200cc modellen, heeft die zelfs geen olie vervanging meer nodig !

Bij een bewuste keuze van banden, gaan deze tussen de 15 en 17000 km mee. En das geen gezien van horen zeggen. Zelf gereden. Meermaals. Je rijd op straat immers niet op een circuit. Wat vuile tongen ook mogen beweren en doen, de openbare weg is geen circuit. En onder die omstandigheden bieden mijn PRII's hellingshoeken aan, waar menig slikje naar zijn nagelbuikje voor zou staren. Semi-slikjes gaan op en al 5000 km mee. Kijk maar naar de Pilot Race. Semi-race banden a la Qualifier of Pilot Power, net 7000km. En opnieuw, zelf mee gereden, dus ik weet waarover ik praat en schrijf. Weet bovendien dat een aantal van deze mega-goed-plakkende racebanden, waar zo veel rijders graag mee pronken bij hun vrienden motaars, verboden zijn voor straat gebruik.

Bovendien, een man/vrouw met geen 2 linkerhanden, kan gerust, na de garantieperiode van zijn/haar RT uiteraard, een flink stuk van het onderhoud zelf doen. De meeste boxermotoren zijn zo geconstrueerd, dat het onderhoud van de voor de hand liggende dingen, best meevalt en voor een groot deel dus zelf te doen. Zeker bij de oudere /5 en /7 modellen. Het nodige gereedschap hiertoe haal je gewoon met mondjesmaat in huis. Wat je meestal niet in huis hebt voor de modernere boxers, is een BMW-service-computer, die de ontsteking en de injectie en alle elektronica uittest, regelen en resetten kan. Das dan uiteindelijk de enige reden waarom je je RT naar een garage zou hoeven doen. En de dingen waar je speciale BMW-tools voor behoeft. Met een mooie setje torx-sleutels kom je al een heel eind. Maar ik geef opnieuw grif toe, das niet voor iedereen weggelegd.
Met de huidige prijzen van werkuren en wisselstukken, kan dat alles weeral best meetellen.

En ja hoor, dan mag een RT misschien een stuk duurder zijn dan menig Japanner, je haalt dat er zeker uit. En zelfs al vrij snel, na enkel jaren.
Echt.
Zeker als je dan nog eens weet dat de verkoopwaarde meestal een stuk hoger ligt.

Natuurlijk heeft een Rt ook zijn “kantjes”.
Zo zal geen enkele BMW zo boterzacht schakelen als een Japanse fiets, en zeker niet als hij koud staat. Daar wen je verbazend snel aan. Elke bike heeft immers wel dingen die je graag anders ziet. Of beter zouden kunnen. Maar geen enkel bike staat globaal op zo een hoog niveau, als een BMW. En ja, ik heb in het verleden best kunnen vergelijken. Eens je BMW rijd, wil je niks anders meer. Om een heleboel redenen.
Ik geef grif toe dat je snellere bikes vinden kan.
Ik geef grif toe dat je zwaardere bikes vinden gaat.
Ik geef grif toe dat je comfortabeler machines vinden kan voor twee personen.
Ik geef grif toe dat je machines met meer bagagemogelijkheden vinden gaat.
Ik geef grif toe dat je sportiever machines vinden kan.
Maar al deze fun-factoren gecombineerd in 1 motorfiets ?
Je zal goed mogen zoeken.
Nu ja, een BMW is geen beginnersfiets,.. Geen enkele BMW-boxer is dat. Daar zijn ze gewoon te zwaar voor.
Maar geloof me vrij, een RT is de beste allround fiets die je vinden kan, en een die je al het bovenstaande bieden kan in de hoogste niveau dat je, als wat ervaren rijder, wenst. En zelfs meer. Veel meer.
Geloof me opnieuw, ik heb meer dan een half miljoen km op Rtees gereden. En ik reed ze met plezier. Ik weet waarom ik een RT verkies. Wees gerust, al lijkt het niet zo, op een RT kan je zelfs verbazend sportief uit de hoek komen. En zeker niet alleen op de snelweg.
Voorlopig weet den Teejoo nog wat hij schrijft.
En voorlopig weet den Teejoo ook nog wat hij zeg.
Daarom, en om nog 'tig reden meer, is de RT reeds van in 1978, den Tejo's “bike of choice”.
Met reden.

Wie ben ik :

2008-04-08T02:59:00.009+02:00

Wie ben ik :

Wel, zoals jullie al wel gemerkt hebben, mijn nickname is dus Tejo Verbist. Er zit dus een verhaal achter deze nicknaam/schuilnaam/artistennaam, en ik beloof plechtig, ik ga jullie dat vroeg of laat wel eens vertellen. Maar nu even niet.

Wat doet den Tejo allemaal met zijn tijd ?
Wel, sinds hij recht op de invaliditeit afstevent, niet echt veel. Maar op dit bedroevend antwoord zat u nu even niet te wachten he ? Gelukkig heeft dezen Tejo wel een en ander in petto, waar hij zich nuttig mee kan maken, en zijn tijd een beetje mee kan verdoen.

Wat doe ik ?

Wel, Dezen Tejo heeft wel een paar dingen in zijn mouw zitten.

Vooreerst rijd hij al meer dan dertig jaar met de motor.
Om preciezer te zijn, van in september 1972. En das dus van vorige eeuw. In zijn werkervaring vind u ook een paar jaar garage werk terug, en das dus een motorgarage geweest. Daardoor ken ik ook wel wat van motortechniek en tuning, maar dan meer van de oudere modellen. Als er hoog technologische elektronika bij komt kijken, dan geef ik toe, ben ik niet echt meer mee. Sinds 1978 rij ik met RT’s. En das het jaar dat dit model uit kwam. En ik ben ook niet van plan om, zolang ik het me kan permitteren, daarin iets te veranderen. Op een Rt kom ik thuis. Al meer dan dertig jaar. Voor de geïnteresseerde dames van goede wil, er is achterop heel erg vaak een plaatsje vrij.

MTC-ees
Door mijn motorhobby ben ik in de loop der jaren wel een paar motor(touring)clubs (MC’s en MTC’s) tegengekomen. Dat begon in de jaren zeventig van vorige eeuw met MC t’Klaverke in Mechelen. Maar wat dat uitsluitend mannelijk publiek vertelde en deed, kon me niet, en kon me niet blijven boeien. Ik heb dan ook meer dan twee decenia individuele rijder geweest, en heb me dat nooit beklaagd. In 1980 was ik zelf officieel de eerste individuele in het klassement van, wat toen nog, de BMB noemde. Ik heb me altijd in mijn leven al de eenzame wolf gevoeld, en das een standpunt dat je ook in andere eigenschappen van mij terug vind. Ik voel me daar prima bij.

Yoni massages
Al meer dan tien jaar geef ik openminded ladies de enige echte Indische yoni-massage.
Dat heb ik toen geleerd van een Indier uit Tielt. Ik doe dit natuurlijk bijzonder graag, en vele vrouwen vinden zichzelf hierin terug, deels omdat het therapeutisch werken kan, deels omdat ze het gewoon lekker vinden. Vermits echt niet elke vrouw hiervoor open sta, doe ik dat niet zo vaak als ik zou willen. Maar als er interesse voor is, informeer u gerust, zou ik zeggen.
Mijn emailadres vind u onderaan de pagina.
U kan ook op de massage link klikken rechts van deze pagina.

Informatica
Ik ben ook al meer dan 25 jaar professioneel bezig in het informatica milieu. Alleen maar om mijn boterham te verdienen, niet omdat het nu mijn grote liefde is. Ik ben geen soft- of web-ontwikkelaar, maar hou me bezig met alles wat komt kijken bij het beheer, van wat hardware is en netwerken. Maar trek niet te snel verkeerde conclusies. Ik wil niemand hier tegen de schenen stampen, maar ik ben geen Microschoft fan. Eigenlijk ook nooit geweest. Hoe meer ik dit produkt en derivaten ervan tegenkom, hoe minder ik er moet van hebben. Je mag mij gerust een microschoft-hater noemen. En Bill Gates is, wat mij betreft, de nieuwe Hitler. Dat maakt van mij ... een authentieke rebel misschien ?

Ik ben dus inderdaad al meer dan tien jaar een Linuxfanaat. Ik ben thuis in meerdere distroos, maar meer specifiek in Suse, Ubuntu en Mandriva. O ja, ik vergat het even te melden, in de Linux-wereld is alles gratis. Van de soft tot het advies en de support. Daarom noemt het ook Open Source en GPL (general public license).
Ik ben al sinds de oprichting van http://www.l4l.be, lid en actief medewerker aan dit Linux support project.
Hebt u hulp bij uw pc en netwerkwerk nodig, just shout.
Mijn emailadres vind u onderaan de pagina.

Fotografie
Das al een paar jaar opnieuw een extra hobby geworden. Op het moment fotografeer ik oa erg veel landschappen en natuur, ook in macro. U snapt wel, souvenirtjes van motor reizen. Maar ik begin nu ook meer en meer ook sfeer en andere foto's maken van prachtige dames en stellen. Of actiefoto's. Als er evenwel dames, heren of stellen zijn, die graag eens van wat modellenwerk willen proeven, en eens graag het leidend onderwerp van een shoot wensen te zijn,, just shout !!
Mijn emailadres vind u onderaan de pagina.

Schrijven
Een hobby die nu en dan terug de kop opsteekt. Ik schrijf korte en langere verhalen. Als autodidactisch filosoof, schrijf ik graag ideeën, meningen en houdingen tegenover actuele en minder actuele dingen neer. Soms uit politiek oogpunt, maar veel vaker uit sociaal ideologische standpunt. Vaak vanuit een persoonlijke ervaring. Vaak vanuit dingen die ik rondom mij zie gebeuren. En altijd ben ik even hard of harder in de regels die ik neerschrijf, als de wereld hard is tegenover mij. Ik weet het, dat klinkt niet fair. Maar wie zegt er dat de wereld een faire plaats is ? En neen, ik schrijf geen stations romannetje. Ik schrijf soms ook graag pikante, en zelfs erg pikante dingen. Het hangt allemaal af van mijn stemming. En van de hoeveelheid “booze” !
Omdat jullie benieuwd zijn, zal ik af en toe hier onder eens een verhaaltje publiceren.

Belangrijkste links :

Linux : http://www.l4l.be

Iemeel mie op : tejo.verbist@hotmail.com